sekteleide

Mensen realiseren zich dat niet maar echt ook een sekteleider kan zich eenzaam voelen.




poëzie

spinazie op haar gebit
dat er nachttreinen gaan begrijp zij niet
zij kan het hebben
zolang ze maar niet glimlacht
hij herhaalt: dat er nacht treinen gaan
zij vindt het maar stom
verzin zelf dan ook eens eens wat!
hier, de donder met je poëzie
in werkelijkheid was alles,
mooier op en witter dan papier.




Zoals beschreven

Hier praat geenszins
iemand die het de ander kwalijk neemt
dat een ieder
niet beschikkende over de juiste kennis
gedurende haar of zijn leven
zoals beschreven
in vele boeken
teveel
van dit alles
op zichzelf betrekt en/of op zich af laat komen.
Wie alles kent heeft immers niets meer om te weten
anders dan in uw dromen,
onschuldig als u bent,
gaat u ook dit vergeten.





Daden smijten met woorden voor het ontbijt

Dit menselijk kanonnenvoer van afgerukte hoofden vliegt tussen bebloede rompen, tenen en wat door moet gaan voor oren en buiken.
Willekeurige ledematen hangen er dreigend in lucht als waren zij geschud uit een pak vruchtenhagelslag.

Poepvegen, afgerukte kwabben, rottend vlees. Aan mijn ontbijttafel, ontbijt.

Boven de verstikkende modder die als vette boter de levenloze brokken laat landen.

Straks onmenselijk tussen de voetstappen achter gelaten, de stukken van gestorvenen, plukken haar. Een riool van angst, een afgrond van woede. Ik snij er mij bruinbrood, drink er melk en lees de krant. Heel onschuld allemaal.